Rode biet is een tweejarig gewas dat stamt uit de ganzevoetfamilie (waartoe ook
warmoes, snijbiet en suikerbieten behoren).
De rode biet is afkomstig uit Noord - Afrika. De Romeinen waren de eersten die ook de knol aten, daar waar
andere volkeren enkel het loof gebruikten. Bieten hebben een zoete grondsmaak die goed combineert met
vruchten als appels en sinaasappels, en met sterke smaken zoals mierikswortel, gember en balsamico. Maar ook
hazelnoten en walnoten (en hun oliën) gaan goed samen met bieten. Omdat ze zoveel natuurlijke suikers
bevatten (per 100 g bevat een biet het equivalent van een volle tl natuurlijke suikers), is braden in de oven
de geschiktste manier om bieten te bereiden. Hierdoor karameliseren de suikers en worden zowel smaak als
kleur geaccentueerd. |
Bieten kan u ook koken, maar deze methode is enkel nuttig in bereidingen waarbij de bieten
gepureerd worden. Een klassiek voorbeeld is de Oost - Europese soep borsjt waarin bieten gecombineerd worden
met mierikswortels, zure appels of groene knol. Bieten schilt u overigens beter niet voor het koken, anders
gaan ze 'bloeden': hun rode kleur komt in het kookwater terecht. De bieten moeten grondig afgeschrobd worden
onder stromend water, anders 'smaken ze naar aarde.' Het vel wordt pas na het koken verwijderd. Alleen voor
bereidingen waarbij het kookvocht gebruikt wordt in de afwerking van het gerecht, zoals soepen en risotto's,
mag u bieten schillen. Rode biet kan goed bewaard worden (1 maand of meer) in een plastieken zak verpakt in
de koelkast. |
