| Watermeloen (Citrullus lanatus) is de vrucht van een komkommerachtige plant met
een lange geschiedenis als dorstlesser. De eerste mens die met watermeloen kennismaakte was waarschijnlijk
een uitgedroogde, doch gelukkige, bewoner van de Kalahari-woestijn (in het huidige Botwana, Zuidelijk
Afrika). In dat gebied ontdekte David Livingstone halverwege de 19-de eeuw verschillende wilde varianten.
Historici beweren dat de vrucht al meer dan 5000 jaar genuttigd wordt door de mens, en ze baseren zich
daarbij op Egyptische tekeningen. |
De Chinezen waren er toen nog niet bij: pas rond 1000 na Christus konden ze inhaken. China
is nu de grootste producent ter wereld. Ze zijn daar gek op watermeloenen. Het vruchtvlees van watermeloen is
om verschillende redenen gezond. Enerzijds bevat het hoge concentraties aan vitamines (vooral A, B6 en C),
voedingsvezels en kalium. Anderzijds is watermeloen rijk aan lycopeen, nauw verwant aan caroteen en
verantwoordelijk voor de rode kleur (ook aanwezig in tomaat). Lycopeen heeft een bijzonder krachtige
antioxidatieve werking. |
